KriStyle

Kris dr stijl

zaterdag, december 17, 2005

Vreten op aarde

Zojuist tijdens het avondeten (voor zover je dat over pannenkoeken kunt zegen...) barstte er een discussie los. We waren dan maar met z'n drieën, maar toch. De situatie was als volgt. Komende kerst zijn we voor het eerst samen met het hele gezin: ouders, broers, zussen, aanhang en kinderen, 15 in totaal. Nu zijn we niet zo'n familie waar het om het eten draait en we hebben ook geen Jamie Oliver of Pierre Wind in de familie. Toch is het wel ontzettend belangrijk dat we lekker eten (waar draait Kerst ook al weer om?), dus volgde het o zo leuke en vooral originele plan dat iedereen een gang mee neemt. Het toetje was voor onze rekening, dat lijkt me duidelijk, maar verder?
En daardoor ontstond de discussie: moeders deelde doodleuk mee dat het avondeten bestond uit: 1 pastasalade, 1 groene salade, 1 fruitsalade, wortelsoep en stoofperen. Punt. Als übercarnivoren pikte mijn vader en ik dit absoluut niet. Hallo?! Waar is het vlees?!!
Als wraakactie besluit ik nu het toetje te maken waarmee Rachel ooit in Friends absoluut geen vrienden mee maakte: een lekkere Trifle maar dan gemixt met Shepard's Pie. Hoezo geen vlees met Kerst?

maandag, december 12, 2005

Krijg er de smoor instelling

Nu ligt mijn telefoon al een half uur naast me. Zachtjes hoor ik de kiestoon om de 2 seconden gaan. Niemand neemt op. En dit is al de vijfde keer. Instellingen zoals Vitens kunnen wat mij betreft hun borst nat gaan maken voor de komst van de boze consumentenbond. Ik kan er niet bij dat ik de enige ben die En veel te veel betaalt per maand (184 euroos) voor dat beetje lullige water wat wij verbruiken En diegene die hierover niemand bij Vitens te pakken krijgt. Niet via de telefoon, die nemen ze gewoon niet op en niet via e-mail, die hebben ze zogenaamd gewoon niet ontvangen.
Ik ben het zat.

Krijg al waanideën en visioenen van wraakacties, stalkingen en dikke demonstraties, maar dit is iets wat ik als volwassenen onder elkaar wil oplossen. Gewoon via een nette brief. En terwijl ik dit typ besef ik dat ik dat nog helemaal niet geprobeerd heb! Be lach e lijk. Ik stuur gewoon een brief. Heerlijk volwassen! En een heerlijke oplossing hoop ik...

donderdag, december 08, 2005

Nutteloos

Hoe werkeloze mensen het volhouden, vraag ik me al een tijdje serieus af. Dat is niet lullig bedoeld, maar hoe kun je nu 's ochtends zonder reden opstaan? 's Avonds op tijd naar bed gaan zonder reden? Natuurlijk kunnen sommigen (velen) er helemaal niets aan doen en beginnen ze zich langzamerhand alsmaar nuttelozer te voelen. Maar mensen die hier bewust voor kiezen?? Ik heb nu bijna 2 weken vrij en 'moet' er nog 1...
Als ik 's ochtends wakker word vraag ik me af waarom en slaap rustig verder.
Als ik vervolgens nog een keer wakker word en me ga douchen dan vraag ik me ondertussen af waarom.
Kleed ik me aan, waarom?
Doe ik m'n haar? waarom?
Ga ik überhaupt iets doen? En waarom dan wel/niet?
Laten we het er op houden dat ik sommige (vele) mensen he le maal niet snap. Niet dat ik een blije bezige bij ben, maar ik heb deze 2 (en nog 1 te gaan..) weken wel geleerd dat ik nog helemaal niet zo lui ben als dat men beweerde. Eerlijk is eerlijk, van het uitslapen geniet ik nog iedere morgen. Maar ik durf ook het heilige boontje uit te hangen en nu te beweren dat ik het straks heer lijk vind als school weer begint. En wie al beweerde dat ik dat zou zeggen is simpelweg een leugenaar.

dinsdag, december 06, 2005

Wie kent mij niet?

Het antwoord op bovenstaande vraag was gister als volgt. Niemand.
Ik stond recht voor bekenden, die keken me lachend, maar ook twijfelachtig aan. Ik groette mensen vrolijk bij hun voornaam, zij zwaaiden wat dommig terug. Liep ik de winkel binnen waar ik 4,5 jaar gewerkt hebt, dan zeiden al mijn ex-collega´s wel vriendelijk gedag, maar op de manier zoals ze dat tegen elke wilekeurige klant zouden doen. Mijn moeder schrok zich een hoedje toen ze mij zag. M´n oppaskindjes stamelden verlegen ´Hoi´, terwijl ze normaal al bovenaan mn nek zouden hangen.
Wat er aan de hand was? Ik hielp Sinterklaas een dagje. Meer niet! Maar wat een impact dat heeft...
1 voordeel. Rij ik door rood, dan lachen poltie-agenten vriendelijk naar me en knal ik bijna bovenop een fietser INclusief klein, nog gelovig, kindje, dan lacht de moeder me vriendelijk toe.
Ik ga de Sint duidelijk nog wel vaker helpen!

Piet in het roze helemaal links ben ik

zaterdag, december 03, 2005

Wie kent hem niet?

Kijk ik om me heen, dan ga ik me haast nog schuldig voelen hier. Als gewoonlijk heb ik het ouderlijk huis gebombardeerd tot puinzooi. Niet dat dit ieder weekend gebeurt, als gewoonlijk betekent hier: als 5 december eraan komt. Plakband, vrolijk met pepernoten bedrukt pakpapier, strikjes, veel cadeaus en nog meer gedichten. Het is dat m'n moeder ligt te slapen, anders zou ze het woord saamhorigheid een heel andere betekenis geven.
Zelf doe ik er op z'n allerhardst aan mee. Dichtdilemma's? Rijmdrama's? Kris helpt wel ff. Niet dat ik dit erg vindt, het is alleen jammer dat andermans gedichten (want bedacht door 2) beter uitpakken dan die van mijzelf. Overigens weet iedereen dan wel weer dat het desbetreffende gedicht mede door mij gefabriceerd is: om het hardst schreeuw ik de wél correcte uitspraak van het onmogelijke woord, verbuig ik de zinnen zó dat het gedicht precies passend verloopt en leg ik voor de derde keer uit waarom dat gedicht Toch Echt Wel bij het cadeautje past.
Heerlijk avondje, Sinterklaas: Speculaas, warme chocolademelk, pepernoten, te veel cadeaus en gedichten die uiteindelijk iedereen toch wel kan waarderen. Net zoals de gezellige troep die erbij hoort en die m'n moeder binnen nu en 10 minuen gaat ontdekken.